اين دعا همان گونه كه از نامش پيداست، درخواستى است از خداوند، براى رفع صفات ناپسند و مذموم و كسب فضايل اخلاقى و حركت در راه و روشى كه مورد رضايت خداوند است. امام سجّاد(عليه السلام) با زبان دعا، بسيارى از رذايل اخلاقى و گناهان را برمى شمرد تا از آنها اجتناب شود و فهرستى از فضايل اخلاقى را نيز بازگو مى كند و آراستگى بدان صفات را از خداوند مى طلبد تا مؤمنان براى كسب اين صفات، به او اقتدا كنند. اين دعا در «صحيفه سجّاديّه» كه از كتب گرانبهاست (دعاى بيستم) آمده است. ▲

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَبَلِّغْ بِايمانى اَكْمَلَ الاْيمانِ، وَاجْعَلْ

خدايا درود فرست بر محمّد و آل محمّد و برسان ايمان مرا به كاملترين درجات ايمان و بگردان

يَقينى اَفْضَلَ الْيَقينِ، وَانْتَهِ بِنِيَّتى اِلى اَحْسَنِ النِّيّاتِ، وَبِعَمَلى اِلى اَحْسَنِ

يقينم را بهترين يقينها و نيتم را به بهترين نيتها منتهى گردان و عملم را به بهترين

الاَْعْمالِ، اَللّـهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِكَ نِيَّتى، وَ صَحِّحْ بِما عِنْدَكَ يَقينى، وَاسْتَصْلِحْ

اعمال خدايا شايان كن به لطف و كرمت نيتم را و درست كن بوسيله آنچه در پيش توست يقينم را و اصلاح كن

بِقُدْرَتِكَ ما فَسَدَ مِنّى، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاكْفِنى ما يَشْغَلُنِى

به نيروى خودت مفاسد كار مرا خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و كفايت كن از من آنچه را اهتمام بدان

الاِْهْتِمامُ بِهِ، وَاسْتَعْمِلْنى بِما تَسْئَلُنى غَداً عَنْهُ، وَاسْتَفْرِغْ اَيّامى فيـما

مرا بخود مشغول كرده و بگمارم بدانچه فرداى قيامت مرا بدان بازخواست كنى و روزهايم را تنها براى آنچه بخاطر آن

خَلَقْتَنى لَهُ، وَاَغْنِنى وَاَوْسِعْ عَلَىَّ فى رِزْقِكَ، وَلا تَفْتِنّى بِالنَّظَرِ، وَاَعِزَّنى

خلقم كرده اى فارغ ساز و بى نيازم كن و وسيع گردان بر من روزيت را و مرا در فتنه نگاه (انديشه هاى بيهوده) مينداز و عزيزم گردان

وَلا تَبْتَلِيَنّى بِالْكِبْرِ، وَعَبِّدْنى لَكَ، وَلاتُفْسِدْ عِبادَتى بِالْعُجْبِ، وَاَجْرِ

و به بزرگمنشى مبتلايم مكن و به عبادتت وادارم كن و تباه مكن عبادتم را به خودبينى و بدست من

لِلنّاسِ عَلى يَدَىَّ الْخَيْرَ، وَلا تَمْحَقْهُ بِالْمَنِّ، وَهَبْ لى مَعالِىَ الاَْخْلاقِ،

كار خير مردم را اجرا كن ولى با منّت گذارى من از بينش نبرى و برسانم به پايه هاى بلند اخلاق

وَاعْصِمْنى مِنَ الْفَخْرِ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَلا تَرْفَعْنى فِى

و نگاهم دار از فخر كردن و به خود باليدن خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و بالا مبر مرا در ميان

النّاسِ دَرَجَةً اِلاَّ حَطَطْتَنى عِنْدَ نَفْسى مِثْلَها، وَلا تُحْدِثْ لى عِزّاً ظـاهِراً

مردم به درجه اى جز آن كه پايينم آرى در پيش خودم به همان مقدار و پيش نياور براى من عزتى در ظاهر

اِلاَّ اَحَدَثْتَ لى ذِلَّةً باطِنَةً عِنْدَ نَفْسى بِقَدَرِها، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد

جز آن كه پيش آورى برايم خوارى در باطن در پيش خودم به همان اندازه خدايا درود فرست بر محمّد

وَآلِ مُحَمَّد، وَمَتِّعْنى بِهُدىً صالِح لا اَسْتَبْدِلُ بِهِ، وَطَريقَةِ حَقٍّ لا اَزيغُ

و آل محمّد و بهره مند ساز مرا به هدايت شايسته اى كه چيزى را با آن تبديل نكنم و راه حقى كه منحرف نشوم

عَنْها، وَنِيَّةِ رُشْد لا اَشُكُّ فيها، وَعَمِّرْنى ما كانَ عُمْرى بِذْلَةً فى طاعَتِكَ،

از آن و نيت درستى كه شك نكنم در آن و عمرم بده تا وقتى كه عمرم در راه طاعت تو صرف گردد

فَاِذا كانَ عُمْرى مَرْتَعاً لِلشَّيْطـانِ، فَاقْبِضْنى اِلَيْكَ قَبْلَ اَنْ يَسْبِقَ مَقْتُكَ

و هرگاه (ديدى) عمر من چراگاه شيطان شد جانم را بگير پيش از آن كه خشم تو بر من سبقت

اِلَىَّ، اَوْ يَسْتَحْكِمَ غَضَبُكَ عَلَىَّ، اَللّهُمَّ لا تَدَعْ خَصْلَةً تُعابُ مِنّى اِلاَّ

جويد يا غضبت درباره من محقق گردد خدايا وامگذار براى من خصلتى را كه مورد نكوهش باشد جز آن كه

اَصْلَحْتَها، وَلا عآئِبَةً اُؤَنَّبُ بِها اِلاَّ حَسَّنْتَها، وَلا اُكْرُومَةً فِىَّ ناقِصَةً اِلاَّ

اصلاحش كنى و نه عيبى كه مايه سرزنش باشد جز آن كه نيكويش گردانى و نه كرامتى كه در من ناقص باشد جز آن كه

اَتْمَمْتَها، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَاَبْدِلْنى مِنْ بِغْضَةِ اَهْلِ

كاملش گردانى خدايا درود فرست بر محمّد وآل محمّد و مبدل كن براى من كينه

الشَّنَـانِ الْمَحَبَّةَ، وَمِنْ حَسَدِ اَهْلِ الْبَغْىِ الْمَوَدَّةَ، وَمِنْ ظِنَّةِ اَهْلِ الصَّلاحِ

كينه توزان را به محبّت و حسد ستمكاران را بدوستى و بدگمانى مردمان شايسته را

الثِّقَةَ، وَ مِنْ عَداوَةِ الاَْدْنَيْنَ الْوَِلايَةَ، وَمِنْ عُقُوقِ ذَوِى الاَْرْحامِ الْمَبَرَّةَ،

به اطمينان و وثوق و دشمنى نزديكانم را بدوستى و نافرمانى و مخالفت خويشاوندان را به نيكى كردن و احسان

وَمِنْ خِذْلانِ الاَْقْرَبينَ النُّصْرَةَ، وَمِنْ حُبِّ الْمُدارينَ تَصْحيحَ الْمِقَةِ، وَمِنْ

و خوار كردن نزديكان مرا به يارى دادن و دوستى ظاهرى مدارا كنندگان را به دوستى حقيقى و دور ساختن

رَدِّ الْمُلابِسينَ كَرَمَ الْعِشْرَةِ، وَمِنْ مَرارَةِ خَوْفِ الظّالِمينَ حَلاوَةَ الاَْمَنَةِ،

آميزش كنندگان مرا به خوش رفتارى و تلخى ترس مرا از ستمكاران به شيرينى امنيّت مبدل فرما

اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاجْعَلْ لى يَداً عَلى مَنْ ظَلَمَنى، وَلِساناً

خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و قرار ده برايم دست نيرومندى بر هر كه به من ستم كند و زبان گويايى

عَلى مَنْ خاصَمَنى،وَظَفَراً بِمَنْ عانَدَنى،وَهَبْ لى مَكْراً عَلى مَنْ كايَدَنى،

بر هر كه با من ستيزگى كند و پيروزى به هر كس كه با من دشمنى كند و حيله اى در مقابل حيله كنندگانم به من بده

وَقُدْرَةً عَلى مَنِ اضْطَهَدَنى، وَتَكْذيباً لِمَنْ قَصَبَنى، وَسَلامَةً مِمَّنْ

و نيرويى بر كسى كه در تنگنايم گذارد و تكذيب گفتار هر كه بدگوييم كند و تندرستى از شر كسى كه

تَوَعَّدَنى، وَ وَفِّقْنى لِطاعَةِ مَنْ سَدَّدَنى، وَمُتابَعَةِ مَنْ اَرْشَدَنى، اَللّـهُمَّ

مرا تهديد كند و موفقم بدار براى فرمانبردارى كسى كه كمكم كند و پيروى كسى كه به راه راستم وادارد خدايا

صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَسَدِّدْنى لاَِنْ اُعارِضَ مَنْ غَشَّنى بِالنُّصْحِ،

درود فرست بر محمّد و آلش و پابرجايم كن تا پاسخ دهم خيانت كسى را كه به من خيانت كرده به خيرخواهى

وَاَجْزِىَ مَنْ هَجَرَنى بِالْبِرِّ، وَاُثيبَ مَنْ حَرَمَنى بِالْبَذْلِ، وَاُكافِىَ مَنْ

و پاداش دهم كسى كه ترك مرا كرده به نيكى و عوض دهم كسى كه محرومم كرده به بخشش و مكافات كنم هر كه

قَطَعَنى بِالصِّلَةِ، وَاُخالِفَ مَنِ اغْتابَنى اِلى حُسْنِ الذِّكْرِ، وَاَنْ اَشْكُرَ

پيوندش را از من بريده به پيوستن و مخالفت كنم با هر كه پشت سرم بدگويد به اين كه بخوبى يادش كنم و سپاسگزارى كنم

الْحَسَنَةَ، وَاُغْضِىَ عَنِ السَّيِّئَةِ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَحَلِّنى

از نيكى و احسان و چشم پوشى كنم از بدى ديگران خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و بيارايم

بِحِلْيَةِ الصّالِحينَ، وَاَلْبِسْنى زينَةَ الْمُتَّقينَ فى بَسْطِ الْعَدْلِ، وَكَظْمِ الْغَيْظِ،

به زيور شايستگان و در برم كن زينت پرهيزكاران را در عدالت گسترى و فرو بردن خشم

وَاِطْفآءِ النّآئِرَةِ، وَضَمِّ اَهْلِ الْفُرْقَةِ، وَاِصْلاحِ ذاتِ الْبَيْنِ، وَاِفْشآءِ الْعارِفَةِ،

و خاموش كردن آتش (فتنه و آشوب) و گردآوردن مردم پراكنده و اصلاح ميان مردم و آشكار ساختن كارهاى خوب

وَسَتْرِ الْعآئِبَةِ، وَلينِ الْعَريكَةِ، وَ خَفْضِ الْجَناحِ، وَحُسْنِ السّيرَةِ،

و پوشاندن عيوب و نرم خوئى و فروتنى و خوشرفتارى

وَسُكُونِ الرّيحِ، وَطيبِ الْمُخالَقَةِ، وَالسَّبْقِ اِلىَ الْفَضيلَةِ، وَايثارِ التَّفَضُّلِ،

و نداشتن باد و نخوت و خوش خلقى و سبقت گرفتن بسوى فضيلت و از خودگذشتگى در احسان و بخشش

وَتَرْكِ التَّعْييرِ، وَالاِْفْضالِ عَلى غَيْرِ الْمُسْتَحِقِّ، وَالْقَوْلِ بِالْحَقِّ وَاِنْ عَزَّ،

و ترك كردن سرزنش مردم و بخشش بر غير مستحق و سخن كردن بحق و راستى و اگر چه گران و سخت باشد

وَاسْتِقْلالِ الْخَيْرِ وَاِنْ كَثُرَ مِنْ قَوْلى وَفِعْلى، وَ اسْتِكْثارِ الشَّرِّ وَ اِنْ قَلَّ

و كم شمردن كار خيرم را اگر چه گفتار و كردارم زياد باشد و زياد شمردن كار شرّ را از

مِنْ قَوْلى وَفِعْلى، وَ اَكْمِلْ ذلِكَ لى بِدَوامِ الطّاعَةِ، وَلُزُومِ الْجَماعَةِ،

گفتار و كردارم اگرچه كم باشد و كامل كن اينها را برايم بوسيله طاعت هميشگى و ملازمت با جماعت (اهل حق)

وَرَفْضِ اَهْلِ الْبِدَعِ، وَمُسْتَعْمِلِ الرَّاْىِ الْمُخْتَرَعِ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد

و واگذاردن بدعتگزاران وآنان كه رأى ساختگى خود را بكار بندند خدايا درود فرست بر محمّد

وَآلِهِ، وَاجْعَلْ اَوْسَعَ رِزْقِكَ عَلَىَّ اِذا كَبِرْتُ، وَاَقْوى قُوَّتِكَ فِىَّ اِذا نَصِبْتُ،

و آل محمّد و مقرر دار فراخترين روزيت را بر من آنگاه كه پير شوم و نيرومندترين نيرويت را در من هنگامى كه از كار افتاده و وامانده شدم

وَلا تَبْتَلِيَنّى بِالْكَسَلِ عَنْ عِبادَتِكَ،وَلاَ الْعَمى عَنْ سَبيلِكَ، وَلا بِالتَّعَرُّضِ

و گرفتارم مكن به بيحالى در عبادتت و نه به كورى و گمراهى از راهت و نه بدست زدن آنچه

لِخِلافِ مَحَبَّتِكَ، وَلا مُجامَعَةِ مَنْ تَفَرَّقَ عَنْكَ، وَلامُفارَقَةِ مَنِ اجْتَمَعَ

مخالف دوستى توست و نه به همراه شدن با كسى كه از تو جدا شده و نه جدا شدن از آن كس كه با تو

اِلَيْكَ، اَللّـهُمَّ اجْعَلْنى اَصُولُ بِكَ عِنْدَ الْضَّرُورَةِ، وَاَسْئَلُكَ عِنْدَ الْحاجَةِ،

همراه گشته خدايا چنانم كن كه در هنگام بيچارگى و گرفتارى به تو رو كنم و در هنگام حاجتمندى از تو درخواست كنم

وَ اَتَضَرَّعُ اِلَيْكَ عِنْدَ الْمَسْكَنَةِ، وَلا تَفْتِنّى بِالاِْسْتِعانَةِ بِغَيْرِكَ اِذَا

و در هنگام ندارى بدرگاه تو زارى كنم و دچارم مكن به كمك خواهى از غير خودت در هنگام

اضْطُرِرْتُ، وَلا بِالْخُضُوعِ لِسُؤالِ غَيْرِكَ اِذَا افْتَقَرْتُ، وَلا بِالتَّضَرُّعِ اِلى

ناچارى و نه به خضوع و كرنش براى درخواست غير تو گاهى كه نيازمند گشتم و نه به زارى كردن بدرگاه

مَنْ دُونَكَ اِذا رَهِبْتُ، فَاَسْتَحِقَّ بِذلِكَ خِذْلانَكَ، وَمَنْعَكَ وَاِعْراضَكَ،

ديگرى جز تو هنگام هراسم كه در نتيجه سزاوار خذلان و خوارى تو گردم و مستحق منع لطف و اعراض تو شوم

يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ، اَللّهُمَّ اجْعَلْ ما يُلْقِى الشَّيْطانُ فى رُوعى مِنَ التَّمَنّى

اى مهربانترين مهربانان خدايا چنان كن كه آنچه را شيطان در دلم و خاطرم اندازد از آرزو

وَالتَّظَنّى وَالْحَسَدِ، ذِكْراً لِعَظَمَتِكَ، وَتَفَكُّراً فى قُدْرَتِكَ، وَتَدْبيراً عَلى

و بدگمانى و حسد همه مبدل به تذكر عظمت تو و تفكر در قدرت تو و تدبيرى براى از بين بردن

عَدُوِّكَ، وَما اَجْرى عَلى لِسانى مِنْ لَفْظَةِ فُحْش اَوْ هَجْر، اَوْ شَتْمِ عِرْض،

دشمنت گردد و آنچه را بر زبانم جارى سازد از تلفظ به فحش يا هرزه گويى يا بى عرضِى

اَوْ شَهادَةِ باطِل، اَوِ اغْتِيابِ مُؤْمِن غآئِب، اَوْ سَبِّ حاضِر، وَما اَشْبَهَ ذلِكَ

يا شهادت ناحق يا غيبت مؤمنى كه غايب است يا دشمنام به مؤمنى كه حاضر است و امثال اينها را

نُطْقاً بِالْحَمْدِ لَكَ، وَاِغْراقاً فِى الثَّنآءِ عَلَيْكَ، وَذَهاباً فى تَمْجيدِكَ،

همه را مبدل كن به ذكر حمد وستايش خودت و ثناگوييت به حدّ اغراق و ورود در تمجيدت

وَشُكْراً لِنِعْمَتِكَ، وَاعْتِرافاً بِإِحْسانِكَ، وَاِحْصآءً لِمِنَنِكَ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى

و سپاسگزارى نعمتت و اعتراف به احسان و لطفت و شماره كردن بخششهايت خدايا درود فرست بر

مُحَمَّد وَآلِهِ، وَلا اُظْلَمَنَّ وَاَنْتَ مُطيقٌ لِلدَّفْعِ عَنّى، وَلا اَظْلِمَنَّ وَاَنْتَ

محمّد و آلش و چنان كن كه من مورد ستم واقع نشوم با اين كه تو قادر بر دفع آن هستى و مورد ستم واقع نشوم با اين كه تو

الْقادِرُ عَلَى الْقَبْضِ مِنّى، وَلا اَضِلَّنَّ وَ قَدْ اَمْكَنَتْكَ هِدايَتى، وَلا اَفْتَقِرَنَّ

قادرى كه آن را از سر من بگيرى و گمراه نشوم با اين كه به هدايت كردنم امكان دارى و نيازمند نشوم

وَمِنْ عِنْدِكَ وُسْعى، وَلا اَطْغَيَنَّ وَمِنْ عِنْدِكَ وُجْدى، اَللّـهُمَّ اِلى مَغْفِرَتِكَ

با اين كه وسعت روزيم از نزد توست و طغيان نكنم با اين كه هستى (يا نشاط) از جانب توست خدايا بسوى آمرزش تو

وَفَدْتُ، وَاِلى عَفْوِكَ قَصَدْتُ، وَاِلى تَجاوُزِكَ اشْتَقْتُ، وَبِفَضْلِكَ وَثِقْتُ،

وارد گشتم و به جانب گذشت تو آهنگ كردم و بسوى چشم پوشى تو بار شوق خود را بستم و به فضل و كرم تو اعتماد كردم

وَلَيْسَ عِنْدى ما يُوجِبُ لى مَغْفِرَتَكَ،وَلا فى عَمَلى ما اَسْتَحِقُّ بِهِ عَفْوَكَ،

و چيزى كه موجب آمرزش تو باشد در نزد من نيست و نه در كردارم چيزى است كه مستحق عفو تو گردم

وَمالى بَعْدَ اَنْ حَكَمْتُ عَلى نَفْسى اِلاَّ فَضْلُكَ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَ

و چيزى براى من نمانده پس از اين كه خود را محكوم كردم جز فضل تو پس درود فرست بر محمّد و آلش و

تَفَضَّلْ عَلَىَّ، اَللّـهُمَّ وَاَنْطِقْنى بِالْهُدى، وَاَلْهِمْنِى التَّقْوى، وَ وَفِّقْنى لِلَّتى

بر من تفضل فرما خدايا و به هدايت و راهنمايى گويايم كن و تقوا و پرهيزكارى را به من الهام كن و موفقم دار به روش و كردارى كه

هِىَ اَزْكى، وَاسْتَعْمِلْنى بِما هُوَ اَرْضى، اَللّـهُمَّ اسْلُكْ بِىَ الطَّريقَةَ الْمُثْلى،

پاكيزه تر است و بگمارم بدانچه بيشتر مورد خشنودى توست خدايا مرا به نيكوترين راه وادار

وَاجْعَلْنى عَلى مِلَّتِكَ اَمُوتُ وَاَحْيى، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَ

و چنان كن كه بر آيين تو بميرم و بر آن زنده شوم خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و

مَتِّعْنى بِالاِْقْتِصادِ، وَاجْعَلْنى مِنْ اَهْلِ السَّدادِ، وَ مِنْ اَدِلَّةِ الرَّشادِ، وَ مِنْ

بهره مندم كن به ميانه روى و قرارم ده از محكم كاران و از راهنمايان به راه راست و صواب و از

صالِحِى الْعِبادِ، وَارْزُقْنى فَوْزَ الْمَعادِ، وَسَلامَةَ المِرْصادِ، اَللّـهُمَّ خُذْ

بندگان شايسته ات و روزيم كن رستگارى در روز قيامت و به سلامت گذشتن از كمينگاه آن روز را خدايا بگير

لِنَفْسِكَ مِنْ نَفْسى ما يُخَلِّصُها، وَاَبْقِ لِنَفْسى مِنْ نَفْسى ما يُصْلِحُها، فَاِنَّ

براى خود از نفس من آنچه را كه موجب نجات و خلاصى او گردد و به جاى گذار براى خودم از نفسم زيرا كه

نَفْسى هالِكَةٌ اَوْ تَعْصِمَها، اَللّهُمَّ اَنْتَ عُدَّتى اِنْ حَزِنْتُ، وَاَنْتَ مُنْتَجَعى اِنْ

نفس من بخودى خود هلاك شونده است مگر آن كه تو نگاهش دارى خدايا تويى ذخيره ام هنگام حزن و اندوه و تويى جايگاه نعمت و توشه من

حُرِمْتُ، وَبِكَ اسْتِغاثَتى اِنْ كَرَثْتُ، وَعِنْدَكَ مِمّا فاتَ خَلَفٌ، وَلِما فَسَدَ

محروم گردم و به تو استغاثه كنم هرگاه كه به اندوه سختى دچار گردم و پيش تو است عوض هر چه از دست برود و اصلاح آنچه

صَلاحٌ، وَفيما اَنْكَرْتَ تَغْييرٌ، فَامْنُنْ عَلَىَّ قَبْلَ الْبَلاءِ بِالْعافِيَةِ، وَقَبْلَ

تباه گردد و تغيير دادن هر چه را كه بد دانستى پس منت گذار بر من بدادن تندرستى پيش از رسيدن بلا و به توانگرى

الطَّلَبِ بِالْجِدَةِ، وَقَبْلَ الضَّلالِ بِالرَّشادِ، وَاكْفِنى مَؤُنَةَ مَعَرَّةِ الْعِبادِ، وَهَبْ

پيش از درخواست و به راهنمايى قبل از گمراهى و كفايت كن از من رنج آزار رساندن بندگانت را و امنيّت

لى اَمْنَ يَوْمِ الْمَعادِ، وَامْنِحْنى حُسْنَ الاِْرْشادِ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد

روز معاد را به من ببخش و عطا كن به من راهنمايى كردن نيكويت را خدايا درود فرست بر محمّد

وَآلِهِ، وَادْرَأْ عَنّى بِلُطْفِكَ، وَاغْذُنى بِنِعْمَتِكَ، وَاَصْلِحْنى بِكَرَمِكَ، وَداوِنى

و آلش ودفاع كن از من به لطف خود و غذايم ده به نعمتت و اصلاحم كن به بزرگواريت و درمانم كن

بِصُنْعِكَ، وَاَظِلَّنى فى ذَراكَ، وَجَلِّلْنى رِضاكَ، وَوَفِّقْنى اِذَا اشْتَكَلَتْ عَلَىَّ

به تربيت و پرورش خودت و در سايه حمايت و لطف خودت قرارم ده و خلعت خشنوديت را در برم كن و موفّقم بدار گاهى كه كارها

الاُْمُورُ لاَِهْداها، وَاِذا تَشابَهَتِ الاَْعْمالُ لاَِزْكاها، وَاِذا تَناقَضَتِ الْمِلَلُ

بر من مشكل شود به درست ترين آنها و هنگامى كه كردارها به هم مشتبه گردد به پاكيزه ترين آنها و چون به اختلاف و نزاع برخيزند ملتها

لاَِرْضاها، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَتَوِّجْنى بِالْكِفايَةِ، وَ سُمْنى

به پسنديده ترين آنها خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و تاج كفايت را بر سرم بگذار و زيبا كن

حُسْنَ الْوِلايَةِ، وَهَبْ لى صِدْقَ الْهِدايَةِ، وَلا تَفْتِنّى بِالسَّعَةِ، وَامْنِحْنى

رخسارم را به خوش دوستى و ببخش به من درستى در هدايت را و آزمايشم مكن به وسعت (روزى) و زندگى خوش

حُسْنَ الدَّعَةِ، وَلا تَجْعَلْ عَيْشى كَدّاً كَدّاً، وَلا تَرُدَّ دُعآئى عَلَىَّ رَدّاً، فَاِنّى

به من عطا فرما و مگردان زندگيم را سختى روى سختى و دعايم را ردّ مكن بر من زيرا

لا اَجْعَلُ لَكَ ضِدّاً، وَلا اَدْعُو مَعَكَ نِدّاً، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ،

شريك و ضدّى براى تو قرار ندادم و همتا و رقيبى برايت نگرفتم خدايا درود فرست بر محمّد و آلش

وَامْنَعْنى مِنَ السَّرَفِ، وَحَصِّنْ رِزْقى مِنَ التَّلَفِ، وَوَفِّرْ مَلَكَتى بِالْبَرَكَةِ

و جلوگيريم كن از اسراف كارى و نگهدار روزيم را از تلف شدن و شايان كن مايملك (و داراييم) را به بركت

فيهِ، وَاَصِبْ بى سَبيلَ الْهِدايَةِ لِلْبِرِّ فيـما اُنْفِقُ مِنْهُ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى

و راهنمايى كن مرا به راه درست نيكى در آنچه از داراييم خرج مى كنم خدايا درود فرست بر

مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاكْفِنى مَؤُنَةَ الاِْكْتِسابِ، وَارْزُقْنى مِنْ غَيْرِ احْتِساب، فَلا

محمّد و آلش و كفايت كن از من رنج كسب كردن (و تلاش براى يافتن روزى) را و روزيم ده بى حساب تا

اَشْتَغِلَ عَنْ عِبادَتِكَ بِالطَّلَبِ، وَلا اَحْتَمِلَ اِصْرَ تَبِعاتِ الْمَكْسَبِ، اَللّـهُمَّ

در نتيجه سرگرم نشوم از انجام عبادتت به طلب روزى و بدوش نكشم و زر و بال مسئوليتهاى كسب و كار را خدايا

فَأَطْلِبْنى بِقُدْرَتِكَ ما اَطْلُبُ، وَاَجِرْنى بِعِزَّتِكَ مِمّا اَرْهَبُ، اَللّـهُمَّ صَلِّ

عطا كن به من با نيروى خودت آنچه را مى جويم و پناهم ده به عزتت از آنچه مى ترسم خدايا درود فرست

عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَصُنْ وَجْهى بِالْيَسارِ، وَلا تَبْتَذِلْ جاهى بِالاِْقْتارِ،

بر محمّد و آلش و حفظ كن آبرويم را به فراخى مال و دارايى و بى اعتبار مكن جاه و شخصيتم را به تنگدستى و ندارى

فَاَسْتَرْزِقَ اَهْلَ رِزْقِكَ، وَاَسْتَعْطِىَ شِرارَ خَلْقِكَ، فَاَفْتَتِنَ بِحَمْدِ مَنْ

كه در نتيجه از روزى خورانت روزى خواهم و از اشرار خلقت خواستار عطا گردم و بدين سبب گرفتار شوم به ستايش كسى كه

اَعْطانى، وَاُبْتَلى بِذَمِّ مَنْ مَنَعَنى، وَاَنْتَ مِنْ دُونِهِمْ وَلِىُّ الاِْعْطآءِ وَالْمَنْعِ،

چيزى به من عطا كرده و مبتلا گردم به بدگويى كسى كه از من دريغ داشته در صورتى كه سرپرست بخشش و دريغ در حقيقت تويى نه آنها

اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَارْزُقْنى صِحَّةً فى عِبادَة، وَ فَراغاً فى

خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و روزيم كن صحت و سلامتى در حال انجام عبادت و فراغت و آسايش

زَهادَة، وَعِلْماً فِى اسْتِعْمال، وَ وَرَعاً فى اِجْمال، اَللّـهُمَّ اخْتِمْ بِعَفْوِكَ

در عين زهدورزى و علم با عمل و ورع و پارسايى در عين اين كه كار دنيا كنم خدايا عمرم را با گذشت خودت

اَجَلى، وَحَقِّقْ فى رَجآءِ رَحْمَتِكَ اَمَلى، وَسَهِّلْ اِلى بُلوُغِ رِضاكَ سُبُلى،

به پايان رسان وآرزويى كه در اميدوارى به رحمتت دارم تحقق بخش و هموار كن راههايم را براى رسيدن به خشنوديت

وَحَسِّنْ فى جَميعِ اَحْوالى عَمَلى، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَنَبِّهْنى

و نيكوگردان در جميع حالات كردارم را خدايا درود فرست بر محمّد و آلش و آگاهم كن

لِذِكْرِكَ فى اَوْقاتِ الْغَفْلَةِ، وَ اسْتَعْمِلْنى بِطاعَتِكَ فى اَيّامِ الْمُهْلَةِ، وَانْهَجْ

به ذكر خودت در اوقات غفلت و بى خبرى و بگمارم به كار فرمانبردارى خودت در روزهاى مهلت (و دوران عمر) و باز كن

لى اِلى مَحَبَّتِكَ سَبيلاً سَهْلَةً، اَكْمِلْ لى بِها خَيْرَ الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ، اَللّـهُمَّ

براى من بسوى محبّت و دوستيت راه هموارى كه كامل كنى بوسيله آن براى من خير دنيا و آخرت را خدايا

صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، كَاَفْضَلِ ما صَلَّيْتَ عَلى اَحَد مِنْ خَلْقِكَ قَبْلَهُ،

درود فرست بر محمّد و آلش همانند بهترين درودى كه فرستادى بر يكى از مخلوقت پيش از آن حضرت

وَاَنْتَ مُصَلٍّ عَلى اَحَد بَعْدَهُ، وَآتِنا فِى الدُّنْيا حَسَنَةً، وَفِى الاْخِرَةِ حَسَنَةً،

و يا پس از او بر يكى از آفريدگانت بفرستى و بده به ما در دنيا خوبى و خوشى و در آخرت نيز خوبى

وَ قِنى بِرَحْمَتِكَ عَذابَ النّارِ.

و نگاهم دار به رحمتت از عذاب دوزخ.