از دعاهاى مشهور
است(1) كه اكثر علماى بزرگ به آن عنايت داشته اند. مستحب است اين دعا را در
ساعت هاى آخرِ روز جمعه بخوانند. اين دعا از جناب محمّد بن عثمان عَمْرى(رحمه
الله) كه يكى از نوّاب چهارگانه امام زمان(عليه السلام) است به سندش از حضرت امام
باقر(عليه السلام)و امام صادق(عليه السلام) نقل شده است. همان گونه كه در
روايت آمده، اين دعا براى رفع شرّ و ستم دشمنان و اجابت سريع دعاها و پاداش فراوان
الهى، مؤثّر است.(2) اين دعا طبق نقل «مصباح المتهجّد»(3) چنين است:
▲
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
بِاسْمِكَ الْعَظيمِ الاَْعْظَمِ(4)، اَلاَْعَزِّ الاَْجَلِّ الاَْكْرَمِ، اَلَّذى
خدايا به حق نام بزرگ و بسيار بزرگ و
محبوب و عالى و گراميت از تو مى خواهم كه
اِذا دُعيتَ بِهِ عَلى مَغالِقِ
اَبْوابِ السَّمآءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَةِ انْفَتَحَتْ، وَ اِذا
اگر خوانده شوى به آن نام ها
براى گشايش درهاى بسته آسمان، به رحمت و بخشش باز مى شود و اگر
دُعيتَ بِهِ عَلى مَضآئِقِ اَبْوابِ
الاَْرْضِ لِلْفَرَجِ انْفَرَجَتْ، وَاِذا دُعيتَ بِهِ
خوانده اى شوى به آن نام ها
براى گشايش تنگناها و سختى هاى زمين، گشوده مى شود، و اگر خوانده شوى به
عَلَى العُسْرِ لِلْيُسْرِ
تَيَسَّرَتْ،وَاِذا دُعيتَ
بِهِ عَلَى الاَْمْواتِ لِلنُّشُورِانْتَشَرَتْ،
آن نام ها براى آسان شدن
دشوارى ها، آسان شود و اگر خوانده شوى به آن نام ها براى زنده شدن
مردگان، زنده شوند،
وَاِذا دُعيتَ بِهِ عَلى كَشْفِ
الْبَاْسآءِ وَالضَّرّآءِ انْكَشَفَتْ، وَبِجَلالِ وَجْهِكَ
و اگر خوانده شوى به آن نام ها
براى برطرف شدن سختى ها و ناگوارى ها، برطرف شود (و از تو
مى خواهم) به حق ذات
الْكَريمِ، اَكْرَمِ الْوُجُوهِ
وَاَعَزِّ الْوُجُوهِ، اَلَّذى عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ، وَخَضَعَتْ
ارجمند و گراميت، گرامى ترين و
محبوب ترين ذواتى كه در مقابل او فروتنى كرده اند و گردنكشان در مقابل
لَهُ الرِّقابُ، وَخَشَعَتْ لَهُ
الاَْصْواتُ، وَوَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخافَتِكَ،
او تسليم و مطيع گرديده اند، و
هر صدايى در مقابلش خاموش گشته و هر دلى از ترس او بيمناك است،
وَبِقُوَّتِكَ الَّتى بِها تُمْسِكُ
السَّمآءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الاَْرْضِ اِلاَّ بِاِذْنِكَ، وَتُمْسِكُ
و (از تو مى خواهم) به حق آن
نيرويى كه آسمان از ويران شدن بر زمين نگه داشته، مگر آنكه تو خواهى،
السَّمواتِ وَالاَْرْضَ اَنْ تَزُولا،
وَبِمَشِيَّتِكَ الَّتى دانَ لَهَا الْعالَمُونَ،
و آسمان و زمين را از جابجا شدن حفظ
كردى و (از تو مى خواهم) به حق اراده و خواستت كه جهانيان در مقابل آن
مطيعند،
وَبِكَلِمَتِكَ الَّتى خَلَقْتَ بِهَا
السَّمواتِ وَالاَْرْضَ، وَبِحِكْمَتِكَ الَّتى صَنَعْتَ
و (از تو مى خواهم) به حقّ آن
كلمه اى كه به واسطه آن آسمان و زمين را آفريدى و به حق آن دانايى و خردت كه
بواسطه آن
بِهَا الْعَجآئِبَ، وَخَلَقْتَ بِهَا
الظُّلْمَةَ وَجَعَلْتَها لَيْلاً، وَجَعَلْتَ اللَّيْلَ سَكَناً،
شگفتى ها را آفريدى و به واسطه
آن تاريكى را آفريده و آن را شب و مايه آرامش قرار دادى،
وَخَلَقْتَ بِهَا النُّورَ
وَجَعَلْتَهُ نَهاراً، وَجَعَلْتَ النَّهارَ نُشُوراً مُبْصِراً، وَخَلَقْتَ
و به واسطه آن روشنايى را آفريده و آن
را روز و زمان پراكندگى (براى كار و تلاش) و مايه بينايى قرار دادى و به واسطه آن
بِهَا الشَّمْسَ وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ
ضِيآءً، وَخَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَجَعَلْتَ الْقَمَرَ
خورشيد را آفريده و آن را درخشان
ساختى و به واسطه آن ماه را آفريده و آن را
نُوراً، وَخَلَقْتَ بِهَا الْكَواكِبَ
وَجَعَلْتَها نُجُوماً وَبُرُوجاً، وَمَصابيحَ وَزينَةً
روشنايى قرار دادى، و بواسطه آن ستارگان
را آفريده و آنها را بصورت اختران تابناك و صور فلكى و نور هدايت (در شب) و زينت و
آرايش (آسمان)
وَرُجُوماً، وَجَعَلْتَ لَها مَشارِقَ
وَمَغارِبَ، وَجَعَلْتَ لَها مَطالِعَ وَمَجارِىَ،
و سنگ هاى متحرك قرار دادى و
براى آنها محل طلوع و غروب و محلّ جريان و حركت
وَجَعَلْتَ لَها فَلَكاً وَمَسابِحَ،
وَقَدَّرْتَها فِى السَّمآءِ مَنازِلَ فَاَحْسَنْتَ
و مدارهايى و جايگاهى كه بر آن
شناورند قرار دادى و براى آنها جايگاه هايى در آسمان معيّن كرده و به خوبى
تَقْديرَها، وَصَوَّرْتَها
فَاَحْسَنْتَ تَصْويرَها، وَاَحْصَيْتَها بِاَسْمآئِكَ اِحْصآءً،
اندازه گيرى فرمودى و به بهترين
وجه آن را شكل دادى و به نام هاى مباركت آنها را به دقّت شمارش كردى
وَدَبَّرْتَها بِحِكْمَتِكَ تَدْبيراً
فَاَحْسَنْتَ تَدْبيرَها، وَسَخَّرْتَها بِسُلْطانِ اللَّيْلِ
و با دانايى و خردت آنها را به خوبى
اداره نمودى و به وسيله قدرت و سلطه شب
وَسُلْطانِ النَّهارِ، وَالسّاعاتِ
وَعَدَدِ السِّنينَ وَالْحِسابِ، وَجَعَلْتَ رُؤْيَتَها
و روز و ساعت ها و شمارش
سال ها و برقرارى نظم، آنها را مطيع ساختى و ديدن آنها را براى
لِجَميعِ النّاسِ مَرْئً واحِداً،
وَاَسْئَلُكَ اللّهُمَّ بِمَجْدِكَ الَّذى كَلَّمْتَ بِهِ
همه مردم يكسان قرار دادى، و خدايا از
تو مى خواهم به حقّ بزرگواريت كه به واسطه آن
عَبْدَكَ وَ رَسُولَكَ، مُوسَى بْنَ
عِمْرانَ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى الْمُقَدَّسينَ، فَوْقَ
با بنده و فرستاده ات موسى بن
عمران كه بر او درود و سلام باد در ميان فرشتگان پاك سخن گفتى، فراتر
اِحْساسِ الْكَرُّوبينَ، فَوْقَ
غَمآئِمِ النُّورِ، فَوْقَ تابُوتِ الشَّهادَةِ فى عَمُودِ
از درك فرشتگان مقرّب، بر فراز ابرهاى
نورانى، بالاى صندوق شهادت (كه فرشتگان تورات را با آن حمل مى كنند) و در
ميان ستونى از
النّارِ، وَفى طُورِ سَيْنآءَ، وَفى
جَبَلِ حُوريثَ فِى الْوادِ الْمُقَدَّسِ فِى الْبُقْعَةِ
آتش در طور سينا و در كوه حوريث، در
سرزمينى پاكيزه، و در مكانى
الْمُبارَكَةِ، مِنْ جانِبِ الطُّورِ
الاَْيْمَنِ مِنَ الشَّجَرَةِ، وَفى اَرْضِ مِصْرَ بِتِسْعِ
مبارك، از طرف راست كوه طور از درختى
در سرزمين مصر با
ايات بَيِّنات، وَيَوْمَ فَرَقْتَ
لِبَنى اِسْرآئيلَ الْبَحْرَ، وَفِى الْمُنْبَجِساتِ الَّتى
نه نشانه آشكار (با موسى سخن گفتى)، و
(به مجد و بزرگواريت) در روزى كه دريا را براى بنى اسرائيل شكافتى و در
چشمه هاى جوشان
صَنَعْتَ بِهَا الْعَجآئِبَ فى بَحْرِ
سُوف، وَعَقَدْتَ مآءَ الْبَحْرِ فى قَلْبِ الْغَمْرِ
از سنگ كه به واسطه آن شگفتى ها
را در درياى سوف آفريدى و آب را در دل آن دريا
كَالْحِجارَةِ، وَجاوَزْتَ بِبَنى
اِسْرآئيلَ الْبَحْرَ، وَتَمَّتْ كَلِمَتُكَ الْحُسْنى
مانند سنگ محكم ساختى، و بنى اسرائيل
را از آن گذراندى و به واسطه صبر آنها كلمه نيكويت (حسن قضا)
عَلَيْهِمْ بِما صَبَرُوا، وَ
اَوْرَثْتَهُمْ مَشارِقَ الاَْرْضِ وَمَغارِبَهَا الَّتى بارَكْتَ
را برايشان به پايان رساندى، و آنها
بر سراسر گيتى كه بر جهانيان مبارك
فيها لِلْعالَمينَ، وَاَغْرَقْتَ
فِرْعَوْنَ وَجُنُودَهُ وَ مَراكِبَهُ فِى الْيَمِّ، و بِاسْمِكَ
گردانده بودى مالك كردى و فرعون و
لشكريانش و آنچه بر آن سوار بودند را در درياها غرق نمودى، و (از تو
مى خواهم) به حق نام
الْعَظيمِ الاَْعْظَمِ الأَعْظَمِ
الاَْعَزِّ الاَْجَلِّ الاَْكْرَمِ، وَبِمَجْدِكَ الَّذى تَجَلَّيْتَ بِهِ
بزرگ بسيار بزرگ بسيار بزرگ و محبوب و
عالى و گراميت و به بزرگواريت كه به واسطه آن بر هم صحبت
لِمُوسى كَليمِكَ عَلَيْهِ السَّلامُ
فى طُورِ سَيْنآءَ، وَ لاِِبْراهيمَ عَلَيْهِ السَّلامُ
موسى كه بر او درود و سلام باد در طور
سينا جلوه گر شدى و قبل از آن بر ابراهيم خليل كه بر او درود و سلام باد
خَليلِكَ مِنْ قَبْلُ فى مَسْجِدِ
الْخَيْفِ، وَلاِِسْحقَ صَفِيِّكَ عَلَيْهِ السَّلامُ فى
در مسجد خيف، و بر برگزيده ات
اسحاق كه بر او درود و سلام باد در
بِئْرِ شِيَع، وَلِيَعْقُوبَ
نَبِيِّكَ عَلَيْهِ السَّلامُ فى بَيْتِ ايل، وَاَوْفَيْتَ لاِِبْراهيمَ
چاه شيع، و بر پيامبرت يعقوب كه بر او
درود و سلام باد در خانه خدا (جلوه گر شدى) و به عهد و و پيمانت با ابراهيم
عَلَيْهِ السَّلامُ بِميثاقِكَ، وَ
لاِِسْحقَ عَلَيْهِ السَّلامُ بِحَلْفِكَ، وَلِيَعْقُوبَ عَلَيْهِ
كه بر او درود و سلام باد وفا كردى، و
به سوگندت در مورد اسحاق كه بر او درود و سلام باد و به گواهيت
السَّلامُ بِشَهادَتِكَ،
وَلِلْمُؤْمِنينَ بِوَعْدِكَ، وَلِلدّاعينَ بِاَسْمآئِكَ فَاَجَبْتَ،
براى يعقوب كه بر او درود و سلام باد
و به وعده ات براى مؤمنين و براى درخواست كنندگان به نامهايت (وفا كرده و)
اجابت فرمودى،
وَبِمَجْدِكَ الَّذى ظَهَرَ لِمُوسَى
بْنِ عِمْرانَ عَلَيْهِ السَّلامُ عَلى قُبَّةِ الرُّمّانِ،
و (از تو مى خواهم) به حقّ
بزرگواريت كه كه در قبّة الرمان (عبادتگاه موسى) بر موسى بن عمران كه بر او درود و
سلام باد آشكار شد
وَبِاياتِكَ الَّتى وَقَعَتْ عَلى
اَرْضِ مِصْرَ بِمَجْدِالْعِزَّةِ وَالْغَلَبَةِ،بِايات عَزيزَة،
و به نشانه هايت كه در سرزمين
مصر با بزرگوارى با شكوه و غالب و نشانه هاى باشكوه
وَ بِسُلْطانِ الْقُوَّةِ،
وَبِعِزَّةِ الْقُدْرَةِ وَبِشَأْنِ الْكَلِمَةِ التّآمَّةِ، وَبِكَلِماتِكَ
الَّتى
و سلطه قوى و نيروى عظيم واقع شد و
(از تو مى خواهم) به حق مقام كلمه كامل و كلماتت كه به
تَفَضَّلْتَ بِها عَلى اَهْلِ
السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ، وَاَهْلِ الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ،
واسطه آن بر اهل آسمان و زمين و دنيا
و آخرت احسان نمودى
وَبِرَحْمَتِكَ الَّتى مَنَنْتَ بِها
عَلى جَميعِ خَلْقِكَ، وَبِاسْتِطاعَتِكَ الَّتى اَقَمْتَ
و به حقّ بخششت كه به واسطه آن بر
تمامى مخلوقاتت منّت نهادى و به حقّ نيرويت كه به واسطه آن
بِها عَلَى الْعالَمينَ، وَبِنُورِكَ
الَّذى قَدْ خَرَّمِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَيْنآءَ، وَ بِعِلْمِكَ
جهان را بر پا داشتى، و به حقّ نورت
كه از وحشت آن طور سينا فرو افتاد و به حق دانش
وَجَلالِكَ وَكِبْرِيآئِكَ، وَ
عِزَّتِكَ وَجَبَرُوتِكَ الَّتى لَمْ تَسْتَقِلَّهَا الاَْرْضُ،
و عظمت و اقتدار و شكوه و بزرگيت كه
زمين توان تحمّل آن را نداشت
وَانْخَفَضَتْ لَهَا السَّمواتُ،
وَانْزَجَرَ لَهَا الْعُمْقُ الاَْكْبَرُ، وَرَكَدَتْ لَهَا الْبِحارُ
و آسمان ها در برابرش فرود آمدند
و عميق ترين قسمت هاى زمين در برابرش باز ايستاد، و درياها
وَالاَْنْهارُ، وَ خَضَعَتْ لَهَا
الْجِبالُ، وَسَكَنَتْ لَهَا الاَْرْضُ بِمَناكِبِها،
و رودها در برابرش راكد شد، و
كوه ها در برابرش سر فرود آوردند، و زمين با پستى و بلنديهايش در برابرش از
وَاسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ
كُلُّها، وَ خَفَقَتْ لَهَا الرِّياحُ فى جَرَيانِها،
حركت باز ايستاد، و همه خلايق در
برابرش مطيع گرديدند، و بادها در جريان خود در برابرش مضطرب گرديدند،
وَخَمَدَتْ لَهَا النّيرانُ فى
اَوْطانِها، وَبِسُلْطانِكَ الَّذى عُرِفَتْ لَكَ بِهِ الْغَلَبَةُ
و آتش ها در برابرش در
آتشكده ها خاموش شدند، و به حقّ سلطنت و فرمانرواييت كه به واسطه آن تا ابد
پيروز
دَهْرَ الدُّهُورِ، وَحُمِدْتَ بِهِ
فِى السَّمواتِ وَالاَْرَضينَ، وَبِكَلِمَتِكَ كَلِمَةِ
و غالب شناخته شده اى و به واسطه
آن در آسمان و زمين ستايش شده اى، و به حقّ كلمه
الصِّدْقِ الَّتى سَبَقَتْ لاَِبينا
ادَمَ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ ذُرِّيَّتِهِ بِالرَّحْمَةِ، وَاَسْئَلُكَ
صدق و راستت كه به احسانت بر پدر ما
آدم كه بر او درود و سلام باد و نسلش پيشى گرفت و از تو مى خواهم
بِكَلِمَتِكَ الَّتى غَلَبَتْ كُلَّ
شَىْء، وَبِنُورِ وَجْهِكَ الَّذى تَجَلَّيْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ،
به حق كلمه ات كه بر هر چيز چيره
گشت و به حقّ نور ذاتت كه به واسطه آن كوه جلوه كردى
فَجَعَلْتَهُ دَكّاً وَخَرَّ مُوسى
صَعِقاً، وَ بِمَجْدِكَ الَّذى ظَهَرَ عَلى طُورِ سَيْنآءَ،
و آن را متلاشى ساختى و موسى بيهوش
افتاد، و به حق بزرگواريت كه بر طور سينا آشكار شد،
فَكَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَكَ
وَرَسُولَكَ مُوسَى بْنَ عِمْرانَ، وَ بِطَلْعَتِكَ فى ساعيرَ،
و به واسطه آن با بنده و
فرستاده ات موسى بن عمران صحبت كردى، و به آشكار شدنت در ساعير (محل عبادت
عيسى)
وَظُهُورِكَ فى جَبَلِ فارانَ
بِرَبَواتِ الْمُقَدَّسينَ،وَجُنُودِ الْمَلائِكَةِ الصّآفّينَ،
و در كوه فاران (محل عبادت رسول خدا)
در جايگاه رفيع فرشتگان پاكيزه و لشكريان صف كشيده آنها
وَخُشُوعِ الْمَلائِكَةِ
الْمُسَبِّحينَ، وَبِبَرَكاتِكَ الَّتى بارَكْتَ فيها عَلى اِبْراهيمَ
و در ميان فروتنى فرشتگان تسبيح
كننده، و به حق بخشش و احسانت كه بركت دادى در آن بر ابراهيم
خَليلِكَ عَلَيْهِ السَّلامُ فى
اُمَّةِ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمْ، وَبارَكْتَ
خليل كه بر او درود و سلام باد در
ميان امّت محمّد كه درود خدا بر او و آل پاكش باد و بركت دادى
لاِِسْحقَ صَفِيِّكَ فى اُمَّةِ عيسى
عَلَيْهِمَا السَّلامُ، وَبارَكْتَ لِيَعْقُوبَ
براى برگزيده ات اسحاق در ميان
امّت عيسى كه بر هر دوى آنها درود و سلام باد ، و بركت دادى براى بنده
برگزيده ات يعقوب
اِسْرآئيلِكَ فى اُمَّةِ مُوسى
عَلَيْهِمَا السَّلامُ، وَ بارَكْتَ لِحَبيبِكَ مُحَمَّد صَلَّى
در ميان امّت موسى كه بر هر دوى آنها
درود و سلام باد و بركت دادى براى محبوبت محمّد كه درود و سلام
اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فى
عِتْرَتِهِوَذُرِّيَّتِهِ وَاُمَّتِهِ، اَللّـهُمَّ وَ كَما غِبْنا عَنْ ذلِكَ وَلَمْ
خدا بر او و آل پاكش باد در خاندان و
نسل و امّتش، خدايا با اين كه ما در آن زمان نبوديم
نَشْهَدْهُ وَآمَنّا بِهِ وَلَمْ
نَرَهُ صِدْقاً وَعَدْلاً،اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،
و اين امور را مشاهده نكرديم، ولى از
روى راستى و درستى به آن ايمان آورديم (و از تو مى خواهيم) كه درود فرستى بر
محمّد و آل پاكش،
وَ اَنْ تُبارِكَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ
مُحَمَّد، وَتَرَحَّمَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،
و بركت دهى بر محمّد و آل پاكش و رحمت
فرستى بر محمّد و آل پاكش
كَاَفْضَلِ ما صَلَّيْتَ وَبارَكْتَ
وَتَرَحَّمْتَ عَلى اِبْراهيمَ وَآلِ اِبْراهيمَ، اِنَّكَ
همانند بهترين درودها و بركات و
رحمت هايت كه بر ابراهيم و خاندانش فرستادى كه تو
حَميدٌ مَجيدٌ، فَعّالٌ لِما تُريدُ،
وَاَنْتَ عَلى كُلِّ شَىْء قَديرٌ شَهيدٌ
*
سزاوار ستايش و بزرگوارى و هر چه
اراده كنى انجام دهى و تو بر هر كارى توانا و گواهى،
سپس حاجات خود را ذكر مى كنى و
مى گويى:
اَللّهُمَّ بِحَقِّ هذَا الدُّعآءِ،
وَبِحَقِّ هذِهِ الاَْسْمآءِ
خدايا به حق اين دعا و به حق اين
نام هايى
الَّتى لا يَعْلَمُ تَفْسيرَها وَلا
يَعْلَمُ باطِنَها غَيْرُكَ، صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ
كه كسى جز تو تفسير و باطن آن را
نمى داند بر محمّد و آل
مُحَمَّد، وَافْعَلْ بى ما اَنْتَ
اَهْلُهُ، وَلا تَفْعَلْ بى مـا اَنَا اَهْلُهُ، وَاغْفِرْ لى مِنْ
پاكش درود فرست و آنچه را كه تو
شايسته آنى در حق من انجام ده نه آنچه را كه من سزاوار آنم، و گناهان گذشته و
ذُنُوبى ما تَقَدَّمَ مِنْها وَما
تَأَخَّرَ، وَوَسِّعْ عَلَىَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِكَ، وَاكْفِنى
آنچه از من سر خواهد زد، بر من ببخش،
و روزى حلالت را بر من افزون كن و مرا از شرّ
مَؤُنَةَ اِنْسانِ سَوْء وَجارِ
سَوْء، وَقَرينِ سَوْء وَسُلْطانِ سَوْء، اِنَّكَ عَلى ما
انسان بد و همسايه و همنشين و
فرمانرواى شرور حفظ كن، كه تو بر آنچه
تَشآءُ قَديرٌ، وَ بِكُلِّ شَىْء
عَليمٌ، آمينَ رَبَّ الْعالَمينَ.
خواهى توانايى و بر هر چيز دانايى، اى
پروردگار جهانيان (دعايم را) اجابت كن.
1. سِمات، جمع «سمه» به معناى
علامت ها و نشانه هاست، گويا نشانه هاى اجابت در اين دعا پيداست،
(بحارالانوار، جلد 87، صفحه 102).
2. بحارالانوار، جلد 87، صفحه 96.
3. اين دعا در مصباح المتهجّد، صفحه 416 و جمال الاسبوع،
صفحه 533 و ديگر كتب دعا نقل شده است. مرحوم علاّمه مجلسى نيز آن را در
بحارالانوار، با شرح و توضيح آورده است (بحارالانوار، جلد 87، صفحه 96 به بعد).
4. در بحارالانوار، سه بار كلمه «الأعظم» تكرار شده است.
